Bir kız çocuğu hayal kurarken gerçekten özgür mü?
Yoksa toplumun sessiz kurallarını mı düşünüyor?
Toplum baskısı, kız çocuklarının hayallerine ulaşma sürecini erkeklere kıyasla daha zor hâle getiriyor. Ülkemizde şimdilerde yavaş yavaş görünür olmaya başlasa da hâlâ geride kalan bir kadın futbolu var. Spor yapmaya çalışan kız çocuklarına biraz daha destek olunamaz mı? sorusu geliyor akıllara. Büyük paydanın erkek futbolunda olduğu bir alanda var olmaya çalışıyorlar. Üstelik azimlerinden hiçbir şey kaybetmeden. Hatta katbekat artırarak mücadele veriyorlar.
Bu kız çocukları toplumsal baskıya da karşı çıkıyor. Çoğunun futbola başlama hikâyesinde, “Kısacık şortla top mu oynayacaksın? Kızlar bir topun peşinde koşar mı? Erkek oyunu futbol.” ifadelerini duyduklarına yakından da şahidim.
Ama onlar hiç kimseye, hiçbir şeye aldırış etmeden, her zorluğa rağmen hayallerine koşuyorlar. Kimseyi duymadan bir topun peşinden koşuyorlar. Çünkü peşinden koştukları o top, onları hayallerine götürecek. Buna inanıyorlar.
Aslında o kadar cesaretliler ki, o kadar çok “biz varız, biz de buradayız” diyorlar ki…
Ama gelin görün ki mevcut şartlarda sesleri pek de duyulmuyormuş gibi. Yine de pes etmiyorlar. Yine o topun peşinden koşuyorlar.
Bu kız çocukları sadece başarılı olduklarında mı alkışlanmalı?
O sahaya girebilmek için verdikleri mücadele alkışa değmez mi?
Önce kendileri inandılar. Sonra ailelerini ikna ettiler. Daha sonrasında toplumu ikna etmeye çalışıyorlar. Zaten ekside başladıkları futbol serüvenleri, bu kadar zorlukla baş etmelerine rağmen hâlâ artıya geçemez mi?
Toplum normlarını bir top uğruna yıkmaya çalışan kız çocukları hâlâ var olamadı mı?
Kimi daha çocukken başladı futbol oynamaya, kimi daha sonra tanıştı meşin yuvarlakla. Eninde sonunda severek yapabilecekleri bir şey buldular.
Zaten toplumların asıl sorunu da bu değil mi?
İnsanların işlerini severek yapmaması; sırf çevre tarafından onaylanmak, statü sahibi olmak için yapılan işler…
Sonrasında türeyen mutsuz insanlar.
Bu kız çocukları, kimse destek olmasa da sevdikleri işi yapmak için çaba sarf ediyorlar. Ama günün sonunda ulaştıkları en üst seviye bile erkek futboluyla karşılaştırılamaz.
Belki de mesele kadın futbolunun büyümesi değil;
Kız çocuklarının hayallerini küçülten bakış açısını değiştirmektir.
