Fındık toplandı, çuvallandı, kurutulmaya bırakıldı. Ama üreticinin işi hâlâ bitmedi. Çünkü bu kez de elindeki fındığın karşılığını alma mücadelesi başladı. Son günlerde Karadeniz bölgesinde oluşan yağışlar da emeğin zayi olmasını etkiledi.
Fındık üreticisi hasat zamanı görünür.
Bahçede çalışırken görünür.
Emeği konuşulur.
Rekoltesi hesaplanır.
Fiyatı açıklanır.
Ama emeği veren üretici, iş paranın konuşulduğu yere gelince nedense görünmezleşiyor.
Peki emeği bu kadar görünür olan üretici, emeğinin karşılığı söz konusu olduğunda neden görünmezleşiyor?
Bir resim düşünün. Her çizgi yerli yerindeyse güzel. Ama tek bir çizgi yanlış çekildiğinde bütün resmin bozulduğunu söylüyoruz. Peki o çizginin yanlış olduğuna kim karar veriyor?
Belki de düzeni sorgulamamak, düşündüğümüz kadar yeni bir şey değil. Orta Çağ’da krala karşı gelmek, Tanrı’nın kurduğu düzene karşı gelmek olarak görülüyordu. Çünkü düzenin kendisini sorgulamak bile başlı başına bir itirazdı.
Bugün de bazı çizgileri sorgulamadan kabul ediyor olabilir miyiz? Mesela tarlada çalışan insanın emeğinin değerini belirleyen çizgiyi kim çiziyor?
