Bugün Dünya Kitapseverler Günü. Takvimde tatlı bir durak aslında, sayfaların arasında kaybolmayı sevenler için. Şöyle bir düşününce, bir kitabın kapağını açtığımız an başlayan o sessiz yolculuğun kıymeti paha biçilemez.
Günün karmaşasından, gürültüsünden kaçıp bir köşeye çekilmek... Elinde bir kitap, yanında belki bir bardak çay. Başka hayatlara dokunmanın, hiç gitmediğimiz şehirlerin sokaklarında yürümenin en zahmetsiz yolu bu. Bir cümlenin altını çizerken aslında kendi hislerimizin altını çiziyoruz çoğu zaman. O satırlarda kendimizden bir parça bulmak, yalnız olmadığımızı hissettiriyor insana.
Ne tek bir türe sığar bu sevgi, ne de tek bir yazara. Kimi zaman kalın bir romanın içinde günlerce yaşarız, kimi zaman bir şiir kitabının tek bir dizesinde takılı kalır aklımız. Kitap kokusunu içine çekmenin, bir sayfayı çevirirken çıkan o hafif sesin verdiği huzur başka şeyde yok.
Büyük laflar etmeye, süslü övgüler düzmeye gerek yok kitaba. O, sessiz bir dost gibi bekler kütüphanede, komodinin üzerinde. Ne zaman kapısını çalsan açar kucağını.
Bugün, o çok sevdiğimiz bir kitabı yeniden raftan indirme günü olsun. Bir sayfaya tutunup gürültülü dünyayı dışarıda bırakma günü...
