Bayram diyorlar adına bugün. 24 Temmuz. Gazeteciler ve Basın Bayramı'ymış. İnsan düşünüyor tabii ister istemez; neyin bayramı, hangi özgürlüğün kutlaması bu?
Zordur bu ülkede gazeteci olmak. Hele ki bir kadın olarak kelimelerle direnmek... Her yazdığın kelimenin ardında bir endişe, her cümlenin ucunda bir soru işareti taşımak kolay değil hiç.
Susmuyor ama insan. Susamıyor. İçeride bir yerlerde o gerçeği haykırma isteği varken duramıyor kalem.
Sokakta hakkını arayanın sesi olmak, haksızlığa karşı durmak bizim işimiz. Uykusuz geceler, bitmeyen koşturmacalar... Hepsi o iki satır doğru haber için.
Tarihe göre 1908'de kalkmış sansür. Güya bugün onun yıl dönümü. Soruyorum size: Kalktı mı sahiden o görünmez duvarlar?
Yazarken bin kez düşündüğümüz kelimeler...
"Acaba başıma bir iş gelir mi?" endişeleri...
Kendi kendimize koyduğumuz o sınırlar...
Hepsi duruyor orada, tam karşımızda.
Her şeye rağmen yazacağız ama. Başka yolu yok çünkü. Karanlığı dağıtacak tek şey o ufacık kelimelerden sızan ışık.
Kutlu olsun o zaman bugün.
Korkmayan, kalemini eğip bükmeyen, her şartta gerçeği yazmaya devam eden tüm meslektaşlarımın günü kutlu olsun.
Biz yazmaya devam edeceğiz. Başka çaremiz de yok zaten.
