110 Yaşar'ın azim dolu hikayesi: 24 yıldır itfaiyede görev yapıyor

İzmir Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Dairesi Başkanlığı bünyesindeki Tire İtfaiye Grubu’nda santral görevlisi olarak çalışan Yaşar Karaduman, yaşamı boyunca karşılaştığı zorluklara rağmen çalışma hayatından kopmadı. Doğuştan gelen ve tıpta “osteogenesis imperfekta” adıyla bilinen cam kemik hastalığı nedeniyle çocukluk yıllarından itibaren zorlu bir süreç yaşayan Karaduman, ailesinin desteği ve gördüğü tedaviler sayesinde bugün 52 yaşında yaşamını sürdürüyor. 110 Yaşar lakabı yıllardır onunla birlikteKaraduman’ın itfaiyedeki meslek yolculuğu 2000 yılında Tire Belediyesi’nde taşeron işçi olarak başladı. İki yıl sonra belediyenin engelli bireylere yönelik açtığı sınava girerek başarılı oldu ve itfaiye teşkilatında görevlendirildi. O tarihten bu yana santral biriminde görev yapan Karaduman, 2014 yılında Bütünşehir Yasası’yla İzmir Büyükşehir Belediyesi bünyesine katılan Tire İtfaiye Grubu’nda çalışmayı sürdürüyor.Geçmişte itfaiye acil çağrıları için kullanılan 110 numarası, Karaduman’ın 110 santimetrelik boyuyla birleşince kendisine farklı bir isim kazandırdı. O günleri anlatan Karaduman, “O zamanlar 110 vardı, 112 yoktu. Boyum da 110 santimetreydi. Bana ‘110 Yaşar’ dediler. Her yerde bu isimle tanındım” sözleriyle lakabının nasıl ortaya çıktığını anlattı. Görev kapsamında yazışmaları takip eden, gelen ihbarların ilgili ekiplere aktarılmasını sağlayan Karaduman, olayların koordinasyonunda da önemli bir sorumluluk üstleniyor.Annesinin fedakârlığıyla eğitimine devam ettiYaşar Karaduman’ın yaşam mücadelesi henüz çocukken başladı. Kemiklerinin kolay kırılmasına neden olan hastalığı, hem kendisi hem de ailesi için büyük güçlükler doğurdu. Tedavi masraflarını karşılamak amacıyla evlerini satmak zorunda kalan ailesi, oğullarının sağlıklı bir yaşam sürdürebilmesi için bütün imkânlarını kullandı. Annesi de küçük Yaşar’ın eğitiminden geri kalmaması için onu kucağında okula götürüp getirdi. Çocukluk döneminde yaşadığı sağlık sorunlarına rağmen hayata küsmeyen Karaduman, bugün kendi ihtiyaçlarını karşılayabilen, çalışan ve ailesine destek olan bir birey olarak yaşamını sürdürüyor.Fiziksel durumunun kendisiyle barışık olmasına engel olmadığını belirten Karaduman, “Çalışıyorum, aileme bakıyorum, özel işlerimi kendim çözebiliyorum. Fiziki durumumdan dolayı hiçbir zaman kendimi kötü hissetmedim. Kendimle barışık biriyim” dedi.Gönlünde sahada görev yapmak vardıİtfaiyeciliği yalnızca bir iş olarak görmediğini söyleyen Karaduman, yangınlara müdahale etmek ve arama kurtarma çalışmalarında yer almak istediğini dile getirdi. Bugün santralde görev yapmasına rağmen insan hayatını kurtarmaya yönelik çalışmaların bir parçası olmanın kendisi için büyük anlam taşıdığını ifade etti.İhbarların vakit kaybetmeden ekiplere ulaştırılmasının önemine değinen Karaduman, görevini en iyi şekilde yerine getirmeye çalıştığını belirterek şunları söyledi: “Ben arama kurtarmada olmak isterdim. Sahada çalışmayı isterdim. Çünkü birinin evini, iş yerini, canını kurtarıyorsunuz. Sonra huzurlu bir şekilde buraya geliyorsunuz. Benim işim de güzel. Gelen ihbarları zaman kaybetmeden ilgili ekiplere iletiyorum. Burada da koordinasyon ve zamanla yarış söz konusu. Ben de işimi en iyi şekilde yapmaya çalışıyorum.”İtfaiyeciliğin fedakârlık gerektiren özel bir meslek olduğunu vurgulayan Karaduman, bir insanın ya da bir hayvanın hayatını kurtarmanın verdiği mutluluğun hiçbir şeyle kıyaslanamayacağını belirtti. “Kafanızı yastığa koyduğunuzda ‘Ben bugün başardım, can kurtardım, mal kurtardım, bir hayvanı kurtardım’ diyebilmek çok güzel. Her mesleğin tadı ayrı ama itfaiye daha farklı” diyen Karaduman, meslektaşlarıyla arasındaki güçlü bağın da kendisi için çok değerli olduğunu söyledi. Görev için yola çıkan ekip arkadaşlarının arkasından dua ettiğini de sözlerine ekledi.Engelli ailelerine çağrı: Çocuklarınızı eğitimden uzak tutmayınYaşadıklarından edindiği tecrübeleri paylaşan Karaduman, engelli çocukların eğitim ve sosyal yaşamın dışında bırakılmaması gerektiğine dikkat çekti. Ailelerin çocuklarına güvenmesi ve onların kendilerini geliştirebilmeleri için fırsat yaratması gerektiğini belirten Karaduman, şu mesajı verdi: “Birçok engelli gördüm. Hayatla barıştırmamışlar, okutmamışlar çocukları. Engelli çocuğunuzu okutun. Onları kendilerini geliştirebilecekleri kurslara gönderin. Aileler çocuklarından utanmamalı, onlara sahip çıkmalı. Biz utanılacak insanlar değiliz. Bize balık yemesini değil, balık tutmasını öğretin.”Çalışma hayatında kendisine tanınan fırsatların yaşamında önemli bir yere sahip olduğunu belirten Karaduman, engelli bireylerin de yeteneklerini gösterebilmeleri için desteklenmesi gerektiğini vurguladı.İtfaiyede unutamadığı anılar yüzünü güldürüyorMeslek hayatı boyunca yaşadığı ilginç olayları da anlatan Karaduman, bir gün yangın söndürme hortumuna aniden su verilmesiyle oluşan basıncın kendisini havaya kaldırdığını ve arkadaşlarının onu tutmak zorunda kaldığını söyledi.Merdivenli itfaiye aracına çıktığı günü de unutamadığını belirten Karaduman, o an çok heyecanlandığını ve aşağıya bakamadığını anlattı. Güler yüzü ve pozitif yaklaşımıyla tanınan Karaduman, hayatın değerinin bilinmesi gerektiğini şu sözlerle ifade etti:“Hep pozitif baktım hayata. Çünkü hayat saç kılı kadar incecik. Bu güzel doğanın, güzel yaşamın kıymetini bilmek lazım.”İzmir İtfaiyesi’nde 24 yıldır görevini sürdüren “110 Yaşar”, hem meslek hayatındaki kararlılığı hem de engelli bireylere yönelik verdiği mesajlarla dikkat çekiyor. Karaduman’ın yaşam öyküsü, aile desteğinin, eğitim fırsatlarının ve çalışma hayatına katılımın insan yaşamında ne kadar önemli olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.