24 Yıllık Hasretin Ardından: Bu Kez Başarabilecek Miyiz?
Türkiye, Dünya Kupası denince hâlâ ilk olarak 2002’yi hatırlıyor. Peki, bizim çocuklar buraya nasıl geldi? Umudumuzu yeniden nasıl ateşlediler?
Elbette Türk futbolu son yıllarda birçok hayal kırıklığı yaşadı. Bunların en büyüğü de 2020 Avrupa Şampiyonası’ydı. Şenol Güneş yönetimindeki millî takımımız, turnuvada üçte sıfır yaparak bizlere oldukça üzücü bir senaryo yaşattı.
Peki ya şimdi?
Bu kez farklı hissettiren bazı şeyler var: Arda, Kenan ve diğerleri…
Ay-yıldızlı oyuncularımızın Avrupa’nın önemli kulüplerinde forma giymeleri ve kariyerlerinin zirvesine her geçen gün daha fazla yaklaşmaları, bizleri yeniden heyecanlandırıyor.
Arda Güler artık sadece yetenekli bir çocuk değil. Dünyanın en büyük kulüplerinden birinde forma giyen, büyük maçlarda sorumluluk alan bir futbolcu.
Kenan Yıldız ise rakipten korkmayan, bire bir mücadelelerde risk alan ve oyunun seyrini değiştirebilen bir karaktere sahip.
Ferdi Kadıoğlu, modern futbolun bütün gereksinimlerini karşılayan en komple beklerden biri. Takım için adeta biçilmiş kaftan.
Orkun Kökçü, Hakan Çalhanoğlu, Barış Alper Yılmaz ve diğerleri de artık sadece gelecek vaat eden isimler değil. Birçoğu kariyerlerinin en olgun dönemlerine doğru ilerliyor.
Belki de en önemlisi, bu takımın üzerinde geçmiş yıllardaki kadar büyük bir “altın jenerasyon” baskısı bulunmuyor. Kimse bu oyunculara “Kupayı alın gelin” demiyor. Herkes, bütün gücümüzle mücadele edip gidebildiğimiz yere kadar gitmemizi istiyor.
Elbette Dünya Kupası acımasız bir organizasyon. Bir kötü gün, bir kırmızı kart ya da bir sakatlık her şeyi değiştirebilir. Ancak kötü düşünmeye gerek yok.
Yıllar sonra ilk kez Türk futbolunun geleceğine bakarken umutsuz değiliz.
24 yıl önce Dünya Kupası’nı yaşayan nesil, çocuklarına anlatacak çok güzel hikâyeler biriktirdi. Şimdi ise babalarımızın anlattığı o güzel duyguları yaşama sırası bizde. Belki biz de bu heyecanı yaşayacak, ardından kendi çocuklarımıza yeni Dünya Kupası hikâyeleri anlatacağız.
Kim bilir…
Belki de 24 yıllık hasretin ardından Türkiye, Dünya Kupası sahnesine sadece katılmak için değil, yeniden iz bırakmak için dönüyordur.
