Bugünlerde İbn-i Sina’yı anıyoruz. Takvimdeki süslü bir anma haftasından çok daha fazlası aslında bu. Yüzyıllar öncesinden bu topraklardan çıkıp tüm dünyanın ufkunu açan devasa bir aklı, bir mirası hatırlama zamanı.
Düşününce insan hayret ediyor gerçekten. Teknolojinin, laboratuvarların olmadığı o çağlarda, sadece gözlemle, merakla ve bıkmamasız bir çalışmayla tıbbın ana hatlarını çizmek kolay iş değil. Bütün Avrupa’nın yüzyıllar boyunca onun kitaplarını başucu rehberi yapması tesadüf olamaz herhalde. Sadece bir hekim de değildi üstelik; felsefeden astronomiye, matematikten müziğe kadar ne varsa mercek altına almış, anlamaya çalışmış dünyayı.
Şimdilerde her şeye çok hızlı ulaşıyoruz belki ama o eski alimlerin merakındaki derinliği bulmak zor. İbn-i Sina’nın bize bıraktığı en büyük miras, yazdığı tıp kanunlarından ziyade o hiç sönmeyen öğrenme arzusu. Şifayı sadece ilaçta değil, insanı bir bütün olarak anlamakta arayan o geniş bakış açısı.
Çok uzak, ulaşılmaz bir tarih insanı gibi bakmaya gerek yok ona. Bu toprakların yetiştirdiği, aklın ve bilimin ışığını dünyaya yayan bir değer sadece.
İbn-i Sina Haftası vesilesiyle, önyargısız düşünmenin, sorgulamanın ve bilginin peşinden koşmanın kıymetini bir kez daha hatırlamak lazım. Çünkü gerçek şifa, dünyayı ve insanı anlamakta saklı hâlâ.
