14 Şubat.
Takvim yaprağında kırmızı.
Kalpler çizilmiş, güller dizilmiş.
Soruyorum kendime.
Gerçekten sevgi bu kadar mı basit?
Bir güne sığar mı koskoca bir duygu?
Sevgi; alarm kurmaz.
Takvimden haber beklemez.
“Bugün seveyim” demez kimse, içtense eğer.
Hediye alınca tamam mı sevgi?
Çiçek solunca bitiyor mu?
Ertesi gün unutuluyorsa, neye yarar o gün?
Her yer kampanya.
Her yer indirim.
Aşk bile etiketli artık.
Sevgi;
Pazartesi de olur,
Salı da…
Sessiz bir çayda,
Yorgun bir akşamda belli olur asıl.
Özel günler diyorlar.
Oysa sevgi,
Özel değil sürekli olmalı.
Bir gün değil mesele.
Bir ömür aslında.
Takvim hatırlatıyorsa sevgiyi,
Bir yerde eksik vardır belki.
Çünkü seven,
Hatırlatmaya ihtiyaç duymaz.