Sevgililer günü nereden çıktı?
Her yıl 14 Şubat'ta dünyanın dört bir yanında çiçekçiler önünde kuyruklar oluşuyor, vitrinler kalplerle süsleniyor, mesaj kutuları sevgi sözcükleriyle dolup taşıyor.
Sevgililer Günü’nün çıkış noktası, Roma İmparatorluğu dönemine kadar uzanıyor. Rivayete göre İmparator II. Claudius, askerlerin evlenmesini yasaklamıştı. Ona göre evli erkekler savaşta daha isteksizdi. Ancak Valentine adlı bir rahip, genç çiftleri gizlice evlendirmeye devam etti. Bu nedenle tutuklandı ve 14 Şubat’ta idam edildi.
Valentine’in cesareti ve aşk uğruna verdiği mücadele, zamanla bir sembole dönüştü. Onun adı, yüzyıllar içinde romantizmin ve sevginin simgesi haline geldi.
14 Şubat’ın kökeni yalnızca bir efsaneye dayanmıyor. Antik Roma’da Şubat ayının ortasında “Lupercalia” adlı bir bahar festivali kutlanıyordu. Doğurganlık ve yenilenme temalı bu etkinlikler, zamanla Hristiyanlık etkisiyle farklı bir kimliğe büründü. 5. yüzyılda Papa Gelasius, 14 Şubat’ı Aziz Valentine Günü ilan ederek eski geleneği Hristiyan takvimine uyarladı.
Orta Çağ’dan günümüze
Orta Çağ Avrupa’sında 14 Şubat’ın kuşların eş seçtiği gün olduğuna inanılırdı. Bu romantik inanç, günün aşk ile özdeşleşmesini güçlendirdi. 18. ve 19. yüzyılda İngiltere’de el yazısı aşk notları yaygınlaştı. Sanayi Devrimi ile birlikte basılı kartlar, çikolatalar ve hediyeler devreye girdi.
Türkiye’de Sevgililer Günü özellikle 1990’lardan itibaren yaygınlaştı. Çiftler bu günü akşam yemekleri, küçük sürprizler ve hediyelerle kutluyor.
Bakmadan Geçme
