'Ne Atatürk armasını ne de Samsun'u satmayız!'

1331 sayılı Mübadele Yasası ile Sakız Adası'ndan Samsun'a gelerek Kılıçdede Mahallesi'ndeki bir Rum evine yerleşen ailenin çocuğu olarak 1947 yılında dünyaya gelen Uğur Pehlivan, kentin en köklü esnaflarından biri olarak yıllarca ticaretle uğraştı. Ancak Pehlivan’ın hafızalara kazınan asıl hikayesi, ticari hayatından ziyade kendi imkanları ile kurdukları Samsunspor Basketbol takım formasıyla salonlarda verdiği eşsiz mücadele oldu. İşte Uğur Pehlivan'ın kendi ağzından, Samsunspor basketbolunun doğuş ve sönüş hikayesi...Haber Expres: Sayın Pehlivan, öncelikle ailenizin Samsun'a gelişinden ve doğduğunuz yıllardan başlasak neler söylemek istersiniz?Uğur Pehlivan: Bizim ailemiz mübadil. Babamın ilk eşi Müşerref Hanım, Sakız mübadiliydi. Babası Mustafa Behçet Efendi... 1331 sayılı Mübadele Yasası çıkınca, yasanın 1. ve 2. maddeleri gereği kurulan Samsun tefviz komisyonu, dedemiz Mustafa Behçet Efendi'ye Sakız Adası'nda terk ettiği mallarına karşılık Kılıçdede Mahallesi'nde bir ev veriyor. Samsun eski tren iskelesinin karşısında, denizin kenarında bahçeli, ahşap bir Rum evi... Dimitraki Papadopoulos'un eviymiş. Dedemiz, büyükannemiz buraya yerleşiyor. Burayı babama satmışlar; babam, Mustafa Behçet Efendi'nin damadı oluyor. 1947 yılında işte bu evde doğdum, büyüdüm. Yıllarca ticaretle uğraştım, babamın "Paradan para kazanmayın, doğru mal satın, tefecilik yapmayın" vasiyetiyle emekli olana kadar çalıştım. Haber Expres: Esnaflık hayatınızın yanında çok daha çarpıcı bir spor geçmişiniz olduğunu belirttiniz. Samsunspor'un ilk basketbol takımını kuranlardan olduğunuz ve futboldan basketbola geçtiğiniz belirttiniz. Bu olaylar nasıl oldu?Uğur Pehlivan: Evet, takımı biz kurduk. Aslında biz Samsun'un çocukları olarak futbol oynuyorduk, 19 Mayıs Kulübü'nde lisansımız vardı. Nuri Abi, Fenerbahçeli Numan, Cevdet gibi arkadaşlar... İçimizde ki büyüğümüz olan Nuri Abi, "Sizi Galatasaray'a futbol takımına yollayacağım" diyordu. O ara Amerika'dan "Esen Abi" geldi Samsun'a. Bizi gördü; "Siz uzun boylusunuz, kuvvetlisiniz, basketbol takımına gelin, basketbol oynayın" dedi. Öylelikle, 1960'lardan önce Samsunspor çatısı altında basketbol takımını kurduk. Takımı kurarken Sinop'ta ki Amerikan radar da görevli askerlerden de iki kişi takıma almıştık. Haber Expres: O dönemin imkanlarıyla sahaya nasıl çıkıyordunuz?Uğur Pehlivan: Her şey kendi çabamızlaydı. Ben atletlerin üzerine Atatürk logolu forma yaptırdım, sıradan atletlerdi yani. Üzerinde o zamandan Atatürk arması bastırdık. İçimizde büyük bir heyecan, büyük bir aşk vardı. "Samsunluyuz, Samsun'u yücelteceğiz" diyerek parkede maçlara çıkıyorduk.Haber Expres: O günlerde Samsun' da kapalı spor salonunuz var mıydı? Basketbol tesisleri nasıldı?Uğur Pehlivan: Yok, ne salonu... Salonu zorla yaptılar buraya. Yaşar Doğu Spor Salonu'nun yapıldığı dönemlerdi... Amerikalılarla maçımız var diye, devlet Yaşar Doğu Spor Salonunu yaptı ama biz maça iki-üç gün kalmıştı bütün basketbolcu İnşaatın molozlarını topladık, salonu temizledik, her tarafı parlattık. İnşaatı devlet yaptırdı ama temizliğini tamamen biz basketbolcular yaptık. Ellerimiz parçalanmış halde maça çıktık ve yenmiştik o maçta da rakibimizi... Haber Expres: Emeklerinizin karşılığını aldınız ve şampiyonluklar geldi. O yılları nasıl hatırlıyorsunuz?Uğur Pehlivan: O yıllarda kimse önemsemiyordu ama mücadele başladıktan sonra önce Anadolu Kupa şampiyonu olduk, sonra Türkiye Kupası şampiyonu olduk. 1973 senesinde deplasmanlı lige, Millî Lig'e çıktık. Bütün takım Samsunluydu. Galatasaray, Fenerbahçe gibi bütün kulüpler Samsun'a geliyordu. Biz Samsun aşkıyla oynadık. Hatta bir gün Trabzon'a maça gittik, bize "Bu takımı olduğu gibi Trabzon'a alalım, sizi burada okutalım, iş verelim dediler, kabul etmedik. Teknik Üniversite ile Bolu'da Türkiye Kupası maçı oynadık, onlar yılların şampiyonuydu. Bizi zor yendiler ve tek tek öpüp "Anadolu'da bizden başka hiçbir takım sizi yenemez" dediler.Haber Expres: Kariyerinizde unutamadığınız, kırılma noktası diyebileceğimiz o maç anınız var mı? Soyunma odasında neler yaşandı?Uğur Pehlivan: O maçı yenersek İkinci Millî Lig'e çıkıyorduk, onlar yenerse onlar çıkacaktı. Bizi soyunma odasında Antrenörümüz İren İmre ile beni çağırdılar. "Size para verelim, maçı bize verin" dediler. Biz gözümüzü kırpmadan şu cevabı verdik: "Ne Atatürk armasını ne de Samsun'u satmayız!" Çıktık aslanlar gibi Yenişehir'i yendik, o sene de şampiyon olup Millî Lig'e çıktık.Haber Expres: Bu kadar büyük bir aşk ve başarı varken, şube neden kapandı?Uğur Pehlivan: Olaylar oldu, kavgalar, şunlar bunlar... Kulübü biz kapatmadık, idareciler "mali bütçe yok" dediler, basketbol şubesini kapattılar. Taşıma suyla değirmen dönmez. Sonra paralı takım yaptılar ama kimse bizim gibi aşk için oynamadı. Haber Expres: Günümüzdeki altyapıyı ve tesisleri nasıl değerlendiriyorsunuz?Uğur Pehlivan: Bizim o zamanki takımda dört tane beden eğitimi öğretmeni vardı, hepsi ihtisas yapmış kültürlü insanlardı. "Samsunspor'a bir spor okulu kuralım" dedik, kimse bizi anlamadı. Bugün okullarda çağdaş spor tesisi yok. Spor; fizik, kimya, matematik gibi ders olmalı. Bizim takımda oynayan Yalçın Gürpınar vardı, Milli Eğitim'de daire başkanlığı yaptı. O Spor Bakanı olsa, on senede Türkiye'yi Avrupa gibi yapardı. Şimdiki spor salonunu (Yaşar Doğu) müze yapıyorlar, olacak iş değil.Haber Expres: O efsane kadrodan hayatta kalan kimler var? Görüşüyor musunuz?Uğur Pehlivan: Çoğu öldü maalesef. Birlikte kaptanlık yaptığım Kaya Akal öldü. Antrenörümüz İren İmre, Tansev Abi, Mülkiyeli Osman... Hepsi vefat etti. Şimdi Yalçın Hoca yaşıyor, emekli oldu. Kalan 3-5 arkadaşla haberleşiyoruz. Kala kala tek bir fotoğrafımız kaldı. Haber Expres: Kazanılan onca kupa, o tarihi fotoğraflar nerede şimdi?Uğur Pehlivan: Çoğunu ben bu günkü Samsunspor kulübümüze verdim. Şampiyonluk kupalarının bakımını kendi cebimden kuyumcuda yaptırdım, parlattırdım ve Samsunspor Kulübü'ne hediye ettim. Kim bilir ne yaptılar, akıbeti meçhul. Bizi kim arayıp soracak ki? Geçtiğimiz yaz bisikletime atlayıp kulübe gittim. "Ben burayı gezmek istiyorum" dedim. Kapıdaki görevli, "Giremezsin kardeşim" dedi. "Ya ben bu takımda oynadım, eski basketbolcuyum" dememe rağmen yine de almadılar. Tamam dedik, her şey zamanında güzelmiş...O gün beni kulübün içine almamaları çok zoruma gitti. Keşke kapıda ki görevli eğitimli olsaydı içeriye gerekli kişilere sorup izin alsaydılar içeri girseydim. Umarım bunu da son yıllar sonra o heyecanı da yeniden yaşarım.