Lösemiyle savaşan Elisa Eylül, ağabeyiyle yeniden gülümsedi
Samsun'un Terme ilçesinde yaşayan 2 yaşındaki lösemi hastası Elisa Eylül Akçay, 17 yaşındaki ağabeyinden yapılan kemik iliği nakliyle yeniden hayata tutundu.
Samsun’un Terme ilçesinde yaşayan Elisa Eylül Akçay’a henüz 2 aylıkken lösemi teşhisi konuldu. Ailesi tarafından hastaneye götürülen minik Elisa Eylül için uygun donör arayışı başlatıldı ancak Türkiye ve dünya genelinde yapılan taramalara rağmen yüksek uyumlu bir donör bulunamadı. Bunun üzerine, aileden en yüksek uyuma sahip olan 17 yaşındaki ağabeyi Muhammed Vehbi Akçay’dan nakil yapılmasına karar verildi.
Geçtiğimiz yıl mart ayında Ankara’daki LÖSANTE Çocuk ve Yetişkin Hastanesinde gerçekleştirilen kemik iliği nakliyle Elisa Eylül sağlığına kavuştu.
“Tek tedavisinin nakil olduğu söylendi”
Anne İclal Akçay, kızının uzun ve zorlu bir tedavi sürecinden geçtiğini belirterek, “Tek tedavisinin nakil olduğu söylendi ve nakil için uygun donör arayışına girildi. Bizlerden de kardeşlerden de alındı. Ağabeyi yüzde 70 uyumlu çıkmıştı, bizler yüzde 50'deydik.” dedi.
Türkiye ve dünya genelinde daha yüksek uyumlu donör arandığını ancak bulunamadığını dile getiren Akçay, sonunda oğlundan nakil yapılmasına karar verildiğini anlattı.
“Bir yeri ağrıyor ama neresinin ağrıdığını bilemiyorsun”
Tedavi sürecinin özellikle bebek olması nedeniyle çok zor geçtiğini vurgulayan Akçay, şunları söyledi:
“Bir yeri ağrıyor ama neresinin ağrıdığını bilemiyorsun. Konuşamıyor, derdini anlatamıyor, sadece gözlerinin içine bakıyor ve çaresizce senin anlamanı bekliyor. Zordu, tek başımaydım. Çok şükür, bugün sağlığına kavuştu.”
“Psikolojik olarak çok kötüydüm”
LÖSEV’in kendilerine hem tedavi hem de psikolojik açıdan büyük destek verdiğini belirten anne Akçay, yaşadığı süreci şu sözlerle anlattı:
“Psikolojik olarak çok kötüydüm. Tanı konulana kadar çocuk kanlı kusuyor ve nedenini bilmiyorsun. Çok kötü bir şey bu. Samsun'dayken psikolojik olarak berbattım. Kimseyle görüşmek, konuşmak istemiyordum. Sadece bebeğime sarılıp ağlıyordum.”
“Donör olmak hiç zor değil”
Kardeşine umut olmanın mutluluğunu yaşayan Muhammed Vehbi Akçay ise aileden yüzde 70 uyumlu tek kişinin kendisi olduğunu belirterek, “Kardeşime de babama da bütün ailemize baktılar. En sonunda benden almaya karar verdiler.” dedi.
Donör olmanın sanıldığı kadar zor olmadığını vurgulayan Akçay, “Donör olmak hiç zor değil, herkes donör olmalı. Bu kadar küçük bir işlemle herkesin hayatı kurtulabilir.” ifadelerini kullandı.
Tedavi sürecinin tüm aile için zor geçtiğini söyleyen Akçay, “Biz buradaydık, annem Ankara'daydı, LÖSANTE Hastanesi'nde tedavi görüyordu. Arayarak, konuşarak, mesajlaşarak hep onların yanında olmaya, destek olmaya çalıştık.” diye konuştu.
Bakmadan Geçme
