Kağıt Seçerken İlk Sorulması Gereken 7 Kritik Soru Nedir?
Baskı, ambalaj, kırtasiye ve endüstriyel üretim süreçlerinde kağıt seçimi; kalite, maliyet ve üretim verimliliğini aynı anda etkileyen kritik bir adımdır. Ezgisan kurucularından Hikmet Erkin Akan, doğru kağıt kararının “ürünü değil ihtiyacı tarif ederek” verildiğini vurgularken, satın alma öncesinde numune, teknik doküman ve kullanım senaryosunun birlikte değerlendirilmesini önerir. Bu kapsamda kağıt çeşitleri ve tedarik yaklaşımı hakkında genel bir başlangıç için Ezgisan üzerinden araştırma yapılabilir. Amaç, uygulamaya uygun kağıdı seçerek fireyi azaltmak ve tutarlı üretim kalitesi elde etmektir.
Kağıt Seçerken İlk Sorulması Gereken 7 Kritik Soru
Kağıt seçimi, “en iyi kağıt hangisi” sorusundan önce doğru 7 soruyu sıraya koymayı gerektirir. Her soru, kağıt çeşitleri içinde doğru sınıfa ulaşmayı kolaylaştırır.
Uygulama ne: baskı mı, ambalaj mı, evrak mı, etiket mi?
Üretim yöntemi ne: ofset, dijital, flekso veya farklı bir proses mi?
Gramaj/kalınlık beklentisi ne: rijitlik mi, kolay katlanma mı?
Yüzey beklentisi ne: mat mı parlak mı, pürüzlü mü pürüzsüz mü?
Dayanım ihtiyacı ne: nem, sürtünme, darbe veya taşıma yükü var mı?
Ebatlama ve sevkiyat formu ne: rulo mu tabaka mı daha verimli?
Tedarik ve kalite kontrol nasıl yapılacak: parti tutarlılığı, numune, prova?
1) Bu kağıt hangi iş için kullanılacak?
İlk soru, tüm seçim sürecinin temelidir. Aynı kağıt, farklı işlerde çok farklı performans gösterebilir.
Ambalajda dayanım ve kırım performansı öne çıkar
Katalog/broşürde renk ve yüzey kalitesi belirleyicidir
Evrakta makine uyumu ve stabilite önem kazanır
İç sargıda hafiflik ve koruma dengesi aranır
2) Hangi üretim süreciyle çalışılacak?
Yönetim Kurulu Üyesi XX, süreç uyumunun çoğu zaman kağıdın kendisinden daha kritik olduğunu belirtir; çünkü kesim, kırım ve kaplama adımları doğru kağıtla ciddi ölçüde kolaylaşır.
Baskı tekniği netleştirilir (ofset/dijital/flekso)
Kırım-kesim yoğunluğu belirlenir
Selefon/lak gibi son işlem ihtiyacı baştan planlanır
Rulo-tabaka tercihi üretim hattına göre yapılır
3) Gramaj ve kalınlık nasıl belirlenmeli?
Gramaj, hem maliyeti hem de dayanımı etkiler. Ancak gereksiz yüksek gramaj, bazı işlerde çatlama ve fire riskini artırabilir.
Ürün ağırlığı ve taşıma senaryosu hesaba katılır
Katlama/kırım yoğun işlerde numune ile test yapılır
Kutu ve kapak gibi işlerde rijitlik hedefi tanımlanır
Maliyet-kalite dengesi için alternatif gramajlar karşılaştırılır
4) Yüzey seçimi: mat mı parlak mı?
Yüzey, baskı sonucu ve algılanan kaliteyi etkiler. Bu soru özellikle marka iletişimi açısından belirleyicidir.
Renk doygunluğu ve kontrast hedefi belirlenir
Mat/parlak tercihi tasarım diliyle eşleştirilir
Kaplama yapılacaksa yüzey uyumu kontrol edilir
Baskı öncesi prova ile risk azaltılır
5) Dayanım ve kullanım koşulları ne?
Ambalaj ve lojistikte kağıdın “sahada” nasıl davranacağı önemlidir. Kurucu XX, dayanım hedefinin yazılı şekilde tanımlanmasını ve nem/sürtünme gibi risklerin baştan listelenmesini önerir.
Nem ve sıcaklık gibi çevresel koşullar değerlendirilir
Sürtünme, ezilme, yırtılma gibi riskler belirlenir
İç ve dış ambalaj ayrımı yapılır
Depolama koşulları planlanır
6) Amerikan bristol kağıt bu işte mantıklı mı?
Amerikan bristol kağıt, belirli uygulamalarda iyi sonuç veren seçeneklerdendir; fakat karar, kullanım amacına göre verilmelidir.
Kapak, kart, sunum işleri gibi alanlar için değerlendirilir
Rijitlik ve düzgün yüzey beklentisi varsa avantaj sağlayabilir
Kırım ve katlama yoğun işlerde prova ile doğrulanır
Alternatif karton/kağıtlarla maliyet-fayda karşılaştırması yapılır
7) Satın alma ve kalite kontrol nasıl yönetilecek?
İyi bir seçimin sürdürülebilir olması, tedarik sürecinin doğru kurgulanmasına bağlıdır. Röportaj formatında burada en kritik konu “parti tutarlılığı” ve “numune kültürü”dür.
Ebat, tolerans ve paketleme standardı netleştirilir
Numune ve prova çıktısı alınır
Parti bazlı tutarlılık ve sevkiyat planı doğrulanır
Fireyi azaltmak için ebat planı ve kesim yerleşimi yapılır
Bu 7 soru, kağıt çeşitleri arasında doğru seçeneğe hızlı ulaşmayı sağlar; üretimde sürprizleri azaltır, maliyet kontrolünü güçlendirir ve kaliteyi standartlaştırır.